დაპაგრინი

(დაპაგლიფლოზინის პროპანედიოლის ჰიდრატი)

შემადგენლობა

- დაპაგრინი 

აქტიური ინგრედიენტი : დაპაგლიფლოზინის პროპანედიოლის ჰიდრატი------

12,3 მგ (ექვივალენტური დაპაგლიფლოზინის 10 მგ)

დამხმარე ნივთიერებები

დამხმარე (ცხოველური წარმოშობის) : უწყლო ლაქტოზა (ძროხისგან მიღებული) 

სხვა დამხმარე ნივთიერებები: მაგნიუმის ალუმინიომეტაზილიკატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მაგნიუმის სტეარატი, ოპადრი II ყვითელი (85F92582), ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი, კროსპოვიდონი, დ-მანიტოლი

აღწერა

ყვითელი, ალმასის ფორმის აპკიანი გარსით  დაფარული ტაბლეტი

ჩვენებები

დაპაგრინის ტაბ. არის SGLT2 (ნატრიუმ-გლუკოზის თანატრანსპორტერი 2)

ინჰიბიტორი, რომელიც ნაჩვენებია მოზრდილებში ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტით :

- როგორც დიეტისა და ვარჯიშის დამხმარე საშუალება გლიკემიური კონტროლის გასაუმჯობესებლად მოზრდილებში ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტით.

- გულის უკმარისობით ჰოსპიტალიზაციის რისკის შესამცირებლად მოზრდილებში ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტით და  გულ-სისხლძარღვთა დაავადებით (CVD) ან მრავლობითი გულ-სისხლძარღვთა (CV) რისკ-ფაქტორებით.

გულის უკმარისობა
-   პრეპარატი ინიშნება  გულ-სისხლძარღვთა დაავადებით გამოწვეული სიკვდილის  რისკის და გულის უკმარისობის მქონე მოზრდილებში (NYHA კლასი II-IV) შემცირებული განდევნის ფრაქციით ჰოსპიტალიზაციის შესამცირებლად.  

ეს პრეპარატი არ არის რეკომენდებული 1 ტიპის შაქრიანი დიაბეტის ან დიაბეტური კეტოაციდოზის მქონე პაციენტებისთვის.

დოზირება  და გამოყენების წესი

შეამოწმეთ თირკმლის ფუნქცია დაწყებამდე და განაგრძეთ  კლინიკური ჩვენების მიხედვით.

ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტი :

მონოთერაპია და დამატებითი თერაპია კომბინაციაში
- ამ პრეპარატის რეკომენდებული დოზაა 10 მგ დღეში ერთხელ, როგორც მონოთერაპიის, ასევე დამატებითი თერაპიის სახით ინსულინთან ან სხვა ჰიპოგლიკემიურ საშუალებებთან  ერთად. ინსულინთან ან ინსულინის სეკრეტაგოგებთან ერთად გამოყენებისას, როგორიცაა სულფონილშარდოვანა, ინსულინის ან ინსულინის სეკრეტაგოგების დაბალი დოზა შეიძლება ჩაითვალოს ჰიპოგლიკემიის რისკის შესამცირებლად.

საწყისი თერაპია კომბინაციაში

თუ არ არსებობს ანტიდიაბეტური წამლის მკურნალობის წინა გამოცდილება, ამ პრეპარატის რეკომენდებული საწყისი დოზა მეტფორმინთან ერთად  არის 5 მგ დღეში ერთხელ ან 10 მგ დღეში ერთხელ.

განსაკუთრებული პოპულაციები

თირკმლის დაზიანება

GFT 45 მლ/წთ/1,73 მ2-ზე ნაკლები 

ამ პრეპარატის გამოყენება სისხლში გლუკოზის კონტროლის გასაუმჯობესებლად არ არის რეკომენდებული. 

პაციენტებში, რომლებიც იღებენ დიალიზს ეს პრეპარატი არ უნდა იქნას გამოყენებული.

ღვიძლის დაზიანება 

დოზის კორექტირება არ არის საჭირო ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის. ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის რეკომენდებულია საწყისი დოზა 5 მგ. კარგი ტოლერანტობის შემთხვევაში დოზა შეიძლება 10 მგ-მდე გაიზარდოს .

ხანდაზმული პაციენტები (≥ 65 წელი)

არ არსებობს რეკომენდაცია ასაკის მიხედვით დოზის ცვლილების შესახებ. 

პედიატრიული პოპულაცია

18 წლამდე ბავშვებში დაპაგლიფლოზინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ჯერ დადგენილი არ არის. მონაცემები ხელმისაწვდომი არ არის.

მიღების მეთოდი

ამ პრეპარატის მიღება შეიძლება პერორალურად დღეში ერთხელ, დღის ნებისმიერ დროს, საკვებთან ერთად ან მის გარეშე. ტაბლეტები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად. 

გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები

არ გამოყენოთ  შემდეგ პაციენტებში.

 ① აქტიური ინგრედიენტების ან არააქტიური ინგრედიენტების მიმართ სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციის ისტორია.

② კეტოაციდოზი შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში 

③ ეს პრეპარატი შეიცავს უწყლო ლაქტოზას.

 ის არ უნდა დაინიშნოს გენეტიკური დარღვევების მქონე პაციენტებში, როგორიცაა გალაქტოზას აუტანლობა, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია. 

④ პაციენტები, რომლებიც იღებენ დიალიზს

2) გამოიყენება  სიფრთხილით შემდეგ პაციენტებში. 

① მოცირკულირე სისხლის მოცულობის შემცირება

ამ პრეპარატმა შეიძლება გამოიწვიოს მოცირკულირე სისხლის მოცულობის დაქვეითება, რაც ზოგჯერ შეიძლება გამოვლინდეს როგორც სიმპტომური ჰიპოტენზია ან მწვავე გარდამავალი ცვლილებები კრეატინინში. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტი, რომლებიც იღებენ SGLT2 ინჰიბიტორებს, მათ შორის ამ პრეპარატს არსებობს  პოსტ-მარკეტინგული ცნობები თირკმლის მწვავე დაზიანების შესახებ, ზოგიერთი საჭიროებდა  ჰოსპიტალიზაციას და დიალიზს.  თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტები (eGFR 60 მლ/წთ/1,73 მ-ზე ნაკლები 2 ), ხანდაზმული პაციენტები ან პაციენტები რომლებიც მარყუჟოვან დიურეტიკებს იღებენ შეიძლება იყვნენ მოცირკულირე სისხლის მოცულობის დაქვეითების ან ჰიპოტენზიის გაზრდილი რისკის ქვეშ. ერთი ან მეტი ამ მახასიათებლის მქონე პაციენტებში ამ პრეპარატის მიღების დაწყებამდე  შეაფასეთ მოცულობის სტატუსი და თირკმლის ფუნქცია.

ჰიპოტენზიის ნიშნებისა და სიმპტომების მონიტორინგი და თირკმლის ფუნქციის შემოწმება საჭიროა თერაპიის დაწყების შემდეგ.

არასასურველი რეაქციები

1)უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება 

კლინიკურ კვლევებში ტიპი 2 დიაბეტის მქონე პაციენტებზე, 15000-ზე მეტმა პაციენტმა მიიღო დაპაგლიფლოზინი. უსაფრთხოებისა და ტოლერანტობის შესაფასებლად ჩატარდა პლაცებოზე კონტროლირებადი 13 მოკლევადიანი (24 კვირამდე) კვლევის წინასწარ განსაზღვრული გაერთიანებული ანალიზი, მათ შორის 2360 პაციენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ დაპაგლიფლოზინით 10 მგ და 2295 პაციენტი, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს. კლინიკურ კვლევაში (DECLARE,იხილეთ ნაწილი '11. ინფორმაცია ჯანდაცვის პროფესიონალებისთვის, 3. კლინიკური კვლევის ინფორმაცია'), რომელიც აფასებს დაპაგლიფლოზინის გულ-სისხლძარღვთა ეფექტებს ტიპი 2 დიაბეტის მქონე პაციენტებში, 8574 პაციენტმა მიიღო დაპაგლიფლოზინი 10 მგ, ხოლო 8569 პაციენტმა მიიღო პლაცებო, საშუალო ექსპოზიციის პერიოდი 48 თვე. დაპაგლიფლოზინის მთლიანი ექსპოზიცია იყო 30623 პაციენტი-წელი. კლინიკურ კვლევებში, ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი რეაქცია იყო გენიტალური ინფექცია.

2) გვერდითი რეაქციების სია

 შემდეგი გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა პლაცებოზე კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში. დოზასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციები არ გამოვლენილა. ქვემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი რეაქციები კლასიფიცირდება სიხშირისა და ორგანოთა სისტემის (SOC) მიხედვით. სიხშირის კატეგორიები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥1/10),ხშირი  (≥1/100 ~ <1/10), არახშირი (≥1/1000 ~ <1/100), იშვიათი (≥ 1/10,000 ~ <1/1000), ძალიან იშვიათი (1<1/10000),

 სიხშირე უცნობია (არ შეიძლება შეფასდეს ხელმისაწვდომი მონაცემებიდან).

ცხრილი 1. არასასურველი რეაქციები პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევებში.

ორგანოები	ძალიან ხშირი	ხშირი*	არახშირი**	იშვიათი	ძალიან იშვიათი
ინფექცია და ინვაზიები		ვულვოვაგინიტი, ბალანიტი და დაკავშირებული სასქესო ორგანოების ინფექციები*,b,c, საშარდე გზების ინფექციები	სოკოვანი ინფექცია**		ფურნიეს განგრენა (პერინეალური ნეკროზული ფაშიტიტი)b,
მეტაბოლიზმი და კვების დარღვევები	ჰიპოგლიკემია (როდესაც გამოიყენება ერთად სულფანილშარდოვანას ან ინსულინთან ერთად)b		მოცირკულირე სისხლის მოცულობის დაქვეითება b,e წყურვილი**	დიაბეტური კეტოაციდოზი (პაციენტებში ტიპი 2-ით დიაბეტი)b,f
ნერვული სისტემა დარღვევები		თავბრუსხვევა
კუჭ-ნაწლავის დარღვევები			ყაბზობა** პირის სიმშრალე
კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები		ზურგის ტკივილი
დარღვევები თირკმლის და საშარდე გზების მხრივ		დიზურია, პოლიურია*,g	ნიქტურია***		ინტერსტიციული ნეფრიტი
რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების მხრივ დარღვევები			ვულვის ქავილი** სასქესო ორგანოს ქავილი**
ლაბორატორიული კვლევები		ჰემატოკრიტის მომატებაh კრეატინინის თირკმლისმიერი კლირენსის დაქვეითება მკურნალობის ინიცირებისასb დისლიპიდემიაi	სისხლში კრეატინინის მომატება მკურნალობის ინიცირებისას**,b სისხლში შარდოვანას მომატება" წონის კლება**

 

ა -ცხრილში წარმოდგენილია პრეპარატის გამოყენების მონაცემები 24 კვირამდე (ხანმოკლე) დამატებითი ჰიპოგლიკემიური პრეპარატის გამოყენების მიუხედავად. 
ბ - დამატებითი ინფორმაციის მისაღებად იხილეთ ქვემოთ შესაბამისი ქვეთავი. 
გ - ვულვოვაგინიტი, ბალანიტი და სასქესო ორგანოების მსგავსი ინფექციები მოიცავს, მაგალითად, შემდეგ წინასწარგანსაზღვრულ წარმოდგენილ ტერმინებს: ვულვოვაგინალური სოკოვანი ინფექცია, ვაგინალური ინფექცია, ბალანიტი, სასქესო ორგანოების სოკოვანი ინფექცია, ვულვოვაგინალური კანდიდოზი, ვულვოვაგინიტი, კანდიდოზური ბალანიტი, გენიტალური კანდიდოზი, სასქესო ორგანოების ინფექციები, სასქესო ორგანოების ინფექციები მამაკაცებში, ასოს ინფექციები, ვულვიტი, ბაქტერიული ვაგინიტი, ვულვის აბსცესი.  
დ - საშარდე ტრაქტის ინფექცია მოიცავს შემდეგ წარმოდგენილ ტერმინებს, რომლებიც ჩამოთვლილია სიხშირის მიხედვით: საშარდე ტრაქტის ინფექცია, ცისტიტი, საშარდე ტრაქტის  Escherichia-თი გამოწვეული ინფექცია, გენიტოურინარული ტრაქტის ინფექცია, პიელონეფრიტი, ტრიგონიტი, თირკმლის ინფექცია და პროსტატიტი.  
ე - მოცირკულირე სისხლის მოცულობის შემცირება მოიცავს მაგალითად შემდეგ წინასწარგანსაზღვრულ სასურველ ტერმინებს: გაუწყლოება, ჰიპოვოლემია, არტერიული ჰიპოტენზია.
მონაცემები მიღებულია  ტიპი 2 დიაბეტის მქონე პაციენტების კარდიოვასკულური შედეგების კვლევაში (DECLARE). სიხშირე ეფუძნება წლიურ შემთხვევათა რიცხვს.
გაზრდილი შარდვა მოიცავს შემდეგ არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც ჩამოთვლილია სიხშირის მიხედვით:პოლაკიაურია, პოლიურია და შარდის გამომუშავება.
ზ - ჰემატოკრიტის მნიშვნელობის საშუალო ცვლილება საწყის მაჩვენებლებთან შედარებით შეადგენდა 2,30%-ს დაპაგლიფლოზინის 10მგ ჯგუფში და 0,33%-ს პლაცებოს ჯგუფში. ჰემატოკრიტის მნიშვნელობა >55% აღწერილი იყო სუბიექტების 1.3%-ში, რომლებსაც მკურნალობდნენ 10მგ დაპაგლიფლოზინით და პლაცებოს ჯგუფის 0.4%-ში. 
თ - დაპაგლიფლოზინის 10მგ და პლაცებოს ჯგუფში საწყის მაჩვენებლებთან შედარებით შემდეგი მაჩვენებლების საშუალო პროცენტული ცვლილებები შეადგენდა: საერთო ქოლესტეროლი 2.5% 0.0%%-თან შედარებით; HDL ქოლესტეროლი; 6.0% 2.7%-თან შედარებით; LDL ქოლესტეროლი 2.9%‑1.0%-%-თან შედარებით; LDL ქოლესტერინი–2.7% ‑0.7%-თან შედარებით;
*აღნიშნულია პაციენტების 2% ზე მეტში, რომლებიც იღებდნენ დაპაგლიფლოზინს 10 მგ დოზით და  1%-ით და მინიმუმ 3 სუბიექტით უფრო ხშირია, ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში. 
**მკვლევაების ს მიერ აღწერილია, როგორც საკვლევ მკურნალობასთან დაკავშირებული ან შესაძლოდ დაკავშირებული სუბიექტების სულ მცირე  0.2% ში და აღინიშნება მინიმუმ 3-ზე მეტ სუბიექტში დაპალიფლოზინის 10 მგ-ის გამოყენებისას პლაცებოსთან შედარებით.  

3)ცალკეული არასასურველი რეაქციების აღწერა

1 ვულვოვაგინიტი, ბალანიტი და სასქესო ორგანოებთან დაკავშირებული  ინფექციები 
უსაფრთხოების შემსწავლელი 13 კვლევის ჯამურ ანალიზში, ვულვოვაგინიტი, ბალანიტი და სასქესო ორგანოებთან ინფექციები აღნიშნულია პაციენტების 5,5% და 0,6%-ში, რომლებიც იღებდნენ შესაბამისად 10მგ დაპაგლიფლოზინსა და პლაცებოს. ინფექციების უმრავლესობა იყო სუსტი ან ზომიერად გამოხატული: სტანდარტული თერაპიის საწყისი კურსი იყო ეფექტური, რის გამოც პაციენტები იშვიათად წყვეტდნენ დაპაგლიფლოზინის მიღებას. ეს ინფექციები უფრო ხშირად ვითარდებოდა ქალებში (8,4% და 1,2% დაპაგლიფლოზინის და პლაცებოს მიღებისას), ხოლო რეციდივი უფრო ხშირი იყო ანამნეზში ამ ინფექციების მქონე პაციენტებში. DECLARE კვლევაში, სერიოზული არასასურველი მოვლენების მქონე პაციენტების რიცხვი, გენიტალური ინფექციების სახით, იყო ცოტა და დაბალანსებული: 2-2 პაციენტი დაპაგლიფლოზინისა და პლაცებოს ჯგუფში.
DAPA-HF კვლევაში, არცერთ პაციენტს არ გამოუვლინდა გენიტალურ ინფექციებთან დაკავშირებული სერიოზული გვერდითი მოვლენა დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და ერთი შემთხვევა იყოს პლაცებოს ჯგუფში. 7 პაციენტს (0.3%) ჰქონდა გვერდითი მოვლენები, რამაც გამოიწვია პრეპარატის შეწყვეტა გენიტალური ინფექციების გამო დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და არცერთი შემთხვევა არ იყო პლაცებოს ჯგუფში. 
DELIVER კვლევაში თითოეული მკურნალობის ჯგუფიდან ერთ (< 0.1%) პაციენტში  დაფიქსირდა გენიტალური ინფექციების სერიოზული გვერდითი მოვლენა. დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში დაფიქსირდა 3 (0.1%) პაციენტი გვერდითი მოვლენებით, რამაც გამოიწვია გენიტალური ინფექციის გამო მკურნალობის შეწყვეტა, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში - არცერთი.DAPA-CKD კვლევაში, გენიტალური ინფექციების სერიოზული არასასურველი მოვლენები დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში გამოუვლინდა 3 (0.1%) პაციენტს და პლაცებოს ჯგუფში არცერთს. დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში 3 (0.1%) პაციენტს აღენიშნა არასასურველი მოვლენა, რამაც გენიტალური ინფექციების გამო მკურნალობის შეწყვეტა გამოიწვია და არცერთი შემთხვევა არ იყო პლაცებოს ჯგუფში. გენიტალური ინფექციების სერიოზული არასასურველი მოვლენები ან არასასურველი მოვლენები, რომლებმაც გენიტალური ინფექციების გამო მკურნალობის შეწყვეტა გამოიწვია, არ გამოვლენილა დიაბეტის არმქონე არცერთ პაციენტში.
➁ჰიპოგლიკემია
ჰიპოგლიკემიის განვითარების სიხშირე დამოკიდებული იყო შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტების მონაწილეობით მიმდინარე კლინიკურ კვლევებში გამოყენებულ საბაზისო თერაპიის ტიპზე. 
დაპაგლიფლოზინის კვლევაში მონოთერაპიის სახით, მეტფორმინთან კომბინირებულ თერაპიაში 102 კვირამდე მსუბუქი ჰიპოგლიკემიის განვითარების ეპიზოდების სიხშირე იყო მსგავსი (<5%) მკურნალობის ჯგუფებში პლაცებოს ჩათვლით. ყველა კვლევაში მძიმე ჰიპოგლიკემიის ეპიზოდები აღნიშნულია ნაკლებად ხშირად, მათი სიხშირე შეთავსებადი იყო დაპაგლიფლოზინის და პლაცებოს ჯგუფში. კვლევებში, რომლებშიც დამატებული იყო სულფონილშარდოვანათი და ინსულინით თერაპია, უფრო მაღალი იყო ჰიპოგლიკემიის სიხშირე 
გლიმეპირიდის დამატებულ კვლევაში, 24-ე და 48-ე კვირებზე ჰიპოგლიკემიის მცირე ეპიზოდები უფრო ხშირად იყო აღწერილი ჯგუფში, რომელშიც გამოიყენებოდა 10მგ დაპაგლიფლოზინი და გლიმეპირიდი   (6.0% და 7.9%), ვიდრე პლაცებოს და გლიმეპირიდის ჯგუფში (2.1% და 2.1%).
ინსულინის დამატებით მიმდინარე კვლევაში, მასშტაბური ჰიპოგლიკემიის ეპიზოდები აღწერილი იყო იმ სუბიექტების 0.5 და 1,0%-ში, რომლებსაც მკურნალობდნენ 10მგ დაპაგლიფლოზინით და ინსულინით 24-ე და 104-ე კვირას, და სუბიექტების  0.5%-ში, რომლებსაც მკურნალობდნენ პლაცებოთი და ინსულინით. 24-ე და 104-ე კვირას მცირე ჰიპოგლიკემიის ეპიზოდები აღწერილი იყო დაპაგლიფლოზინის და ინსულინის ჯგუფის 40.3% და 53.1% და პლაცებოს და ინსულინის ჯგუფის 34% და 41,6%-ში. 

მეტფორმინის და სულფონილშარდოვანას დამატებით მიმდინარე კვლევაში 24-ე კვირისთვის ჰიპოგლიკემიის მასშტაბური ეპიზოდები აღწერილი არ იყო. ჰიპოგლიკემიის მცირე ეპიზოდები აღინიშნა სუბიექტების 12.8%-ში, რომლებიც იღებდნენ 10მგ დაპაგლიფლოზინს და მეტფორმინს და სულფონილშარდოვანას და სუბიექტების 3.7%-ში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს, მეტფორმინს და სულფონილშარდოვანას.DECLARE კვლევაში, მძიმე ჰიპოგლიკემიის რისკის მომატება, დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში პლაცებოსთან შედარებით, არ აღინიშნა და იყო დაპაგლიფლოზინით ნამკურნალებ 58 (0.7%) პაციენტში და პლაცებოთი ნამკურნალებ 83 (1.0%) პაციენტში. 

DAPA-HF კვლევაში, ჰიპოგლიკემიის ძირითადი შემთხვევები აღწერილია 4 პაციენტში (0.2%) როგორც დაპაგლიფლოზინის, ასევე პლაცებოს სამკურნალო ჯგუფში. DELIVER კვლევაში, ჰიპოგლიკემიის ძირითადი მოვლენები დაფიქსირდა 6 (0.2%) პაციენტში დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და 7 (0.2%) პლაცებოს ჯგუფში. ჰიპოგლიკემიის ძირითადი მოვლენები დაფიქსირდა მხოლოდ  ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში. DAPA-CKD კვლევაში, მნიშვნელოვანი ჰიპოგლიკემიის მოვლენები აღწერილია 14 (0.7%) პაციენტში დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და 28 (1.3%) პაციენტში პლაცებოს ჯგუფში და დაფიქსირდა მხოლოდ ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში.

③მოცირკულირე სისხლის  მოცულობის შემცირება
უსაფრთხოების შემსწავლელი 13-კვლევის ჯამურ ანალიზში, მოცირკულირე სისხლის მოცულობის შემცირების ნიშნები (გაუწყლოების, ჰიპოვოლემიის ან არტერიული ჰიპოტენზიის შესახებ შეტყობინებების ჩათვლით) აღინიშნა პაციენტების 1,1% და 0,7%-ში, რომლებიც შესაბამისად იღებდნენ 10 მგ დაპაგლიფლოზინს და პლაცებოს; სერიოზული რეაქციები აღინიშნა პაციენტების <0,2%-ში და შედარებადი იყო დაპაგლიფლოზინის 10მგ და პლაცებოს ჯგუფებში 
DECLARE კვლევაში, მოცირკულირე სისხლის მოცულობის შემცირებაზე მიმანიშნებელი მოვლენების მქონე პაციენტების რიცხვი მკურნალობის ჯგუფებს შორის იყო დაბალანსებული: 213 (2.5%) და 207 (2.4%) დაპაგლიფლოზინის და პლაცებოს ჯგუფებში, შესაბამისად. მოვლენები ზოგადად მკურნალობის ჯგუფებს შორის იყო დაბალანსებული ასაკობრივ, დიურეტიკებზე მყოფ, სისხლის წნევის და ანგიოტენზინის გარდამქმნელი ენზიმის ინჰიბიტორების(ACE-I)/ ანგიოტენზინ II-ის რეცეპტორების 1-ლი ტიპის ბლოკატორების (ARB) თერაპიაზე მყოფ პაციენტთა ქვეჯგუფებში. პაციენტებში საბაზისო დონეზე eGFR < 60 მლ/წთ/1.73 მ2, მოცირკულირე სისხლის მოცულობის შემცირებაზე მიმანიშნებელი სერიოზული არასასურველი მოვლენების რიცხვი დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში იყო 19, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში 13. DAPA-HF კვლევაში პაციენტების რაოდენობა მოვლენებით, რომლებიც მიუთითებდა ჰიპოვოლემიაზე იყო 170  (7.2%) დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და 153 (6.5%) პლაცებოს ჯგუფში. იყო მცირე რაოდენობის პაციენტები სერიოზული სიმპტომებით, რომლებიც მიუთითებდა ჰიპოვოლემიაზე დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში (23-თან [1.0%]) პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით შედარებით (38 [1.6%]). შედეგები მსგავსი იყო საწყის  ეტაპზე დიაბეტის და ბაზისური ეტაპის eGFR არსებობის მიუხედავად. DELIVER კვლევაში, პაციენტების რაოდენობა, რომლებსაც ჰქონდათ სერიოზული მოვლენები, სიმპტომებით რომლებიც მიუთითებენ მოცირკულირე სისხლის მოცულობის შემცირებაზე, იყო 35 (1.1%) დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და 31 (1.0%) პლაცებოს ჯგუფში.DAPA-CKD კვლევაში, პაციენტთა რაოდენობა მოვლენებით, რომლებიც მიუთითებდა მოცირკულირე სისხლის მოცულობის შემცირებაზე, იყო 120 (5.6%) დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და 84 (3.9%) პლაცებოს ჯგუფში. დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში 16 (0.7%) პაციენტს გამოუვლინდა სერიოზული მოვლენები სიმპტომებით, რომლებიც სისხლის მოცულობის შემცირებაზე მიუთითებდა და პლაცებოს ჯგუფში მსგავსი მოვლენები აღენიშნა 15 (0.7%) პაციენტს.
④დიაბეტური კეტოაციდოზი ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის დროს
DECLARE კვლევაში, ექსპოზიციის საშუალო დროით 48 თვე, დიაბეტური კეტოაციდოზის მოვლენები აღინიშნა 27 პაციენტში 10 მგ დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და 12 პაციენტში პლაცებოს ჯგუფში. მოვლენების განაწილება კვლევის პერიოდის მიხედვით თანაბარი იყო. დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში დიაბეტური კეტოაციდოზის მქონე 27 პაციენტიდან 22-ს მოვლენის დროისთვის პარალელურად იმყოფებოდა ინსულინოთერაპიაზე. ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის მქონე პოპულაციაში დიაბეტური კეტოაციდოზის განვითარების ხელშემწყობი ფაქტორები  იყო მოლოდინების შესაბამისი. DAPA-HF კვლევაში, DKA-ს შემთხვევები დაფიქსირდა ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის მქონე  3 პაციენტში დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და არცერთი იყო პლაცებოს ჯგუფში. DELIVER კვლევაში, DKA-ს მოვლენები დაფიქსირდა ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის მქონე 2 პაციენტში დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და არც ერთ პაციენტში პლაცებოს ჯგუფიდან. ფDAPA-CKD კვლევაში, DKA მოვლენები არ გამოვლენილა არცერთ პაციენტში დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და გამოვლინდა ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის მქონე 2 პაციენტში პლაცებოს ჯგუფში.
⑤საშარდე გზების ინფექციები
13-კვლევის უსაფრთხოების ჯამურ ანალიზში, საშარდე გზების ინფექციები უფრო ხშირად აღნიშნულია დაპაგლიფლოზინის 10მგ მიღებისას, ვიდრე პლაცებოს შემთხვევაში (4,7%  3,5%-თან შედარებით; იხ. პარაგრაფი „განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას“ ). ინფექციების უმრავლესობა იყო სუსტად ან ზომიერად გამოხატული. სტანდარტული თერაპიის საწყისი კურსი ეფექტური იყო, რის გამოც პაციენტები იშვიათად წყვეტდნენ დაპაგლიფლოზინის მიღებას. ეს ინფექციები უფრო ხშირად ვითარდებოდა ქალებში, ხოლო რეციდივი უფრო ხშირი იყო ანამნეზში ამ ინფექციების მქონე პაციენტებში.

DECLARE კვლევაში, საშარდე გზების ინფექციების სერიოზული მოვლენები უფრო იშვიათად ვლინდებოდა 10 მგ დაპაგლიფლოზინისთვის პლაცებოსთან შედარებით, 79 (0.9%) მოვლენით დაპაგლიფლოზინისთვის და 109 (1.3%) მოვლენით პლაცებოსთვის. 

DAPA-HF კვლევაში, საშარდე გზების ინფექციების მხრივ სერიოზული გვერდითი მოვლენების მქონე პაციენტების რაოდენობა იყო 14 (0.6%) დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში  და 17 (0.7%) პლაცებოს ჯგუფში. საკვლევი პრეპარატის შეწყვეტა საშარდე გზების ინფექციების გამო განხორცილდა 5 (0.2%) პაციენტში დაპაგლიფლოზინის და პლაცებოს ცალკეულ ჯგუფში. DELIVER კვლევაში საშარდე გზების ინფექციების სერიოზული გვერდითი მოვლენების მქონე პაციენტების რაოდენობა იყო 41 (1.3%) დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში, ხოლო 37 (1.2%) პლაცებოს ჯგუფში. დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში დაფიქსირდა 13 (0.4%) პაციენტი გვერდითი მოვლენებით, რამაც გამოიწვია მკურნალობის შეწყვეტა საშარდე გზების ინფექციების გამო და 9 (0.3%) პაციენტი პლაცებოს ჯგუფში. DAPA-CKD კვლევაში, საშარდე გზების ინფექციების მხრივ სერიოზული გვერდითი მოვლენების მქონე პაციენტების რაოდენობა იყო 29 (1.3%) დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და 18 (0.8%) პლაცებოს ჯგუფში. დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში 8 (0.4%) პაციენტს აღენიშნა არასასურველი მოვლენა, რამაც მკურნალობის შეწყვეტა გამოიწვია საშარდე გზების ინფექციების გამო და 3 (0.1%) პაციენტს აღენიშნა მსგავსი მოვლენა პლაცებოს ჯგუფში. პაციენტთა რაოდენობა დიაბეტის გარეშე, რომლებსაც აღენიშნათ საშარდე გზების ინფექციების სერიოზული არასასურველი მოვლენები ან არასასურველი მოვლენები, რომლებმაც საშარდე გზების ინფექციების გამო პრეპარატის შეწყვეტა გამოიწვია, მკურნალობის ჯგუფებს შორის მსგავსი იყო (6 [0.9%] და 4 [0.6%] სერიოზული არასასურველი მოვლენებისთვის, და 1 [0.1%] და 0 არასასურველი მოვლენებისთვის რომლებიც შეწყვეტას იწვევდა, შესაბამისად დაპაგლიფლოზინისა და პლაცებოს ჯგუფებში). 

⑥კრეატინინის მომატება

დაჯგუფებული იყო კრეატინინის მომატებასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციები (მაგ. თირკმლის კრეატინინის კლირენსის დაქვეითება, თირკმლის დაზიანება, სისხლში კრეატინინის დონის მომატება და გლომელურული ფილტრაციის სიჩქარის დაქვეითება). 13 კვლევის უსაფრთხოების ჯგუფში რეაქციების ეს დაჯგუფება აღწერილი იყო  პაციენტების 3.2% და 1.8%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ 10მგ დაპაგლიფლოზინით და პლაცებოთი. თირკმლის ნორმალური ფუნქციის ან მსუბუქი დაზიანების მქონე პაციენტებში (გფს-ს საწყისი მაჩვენებელი GFR ≥ 60მლ/წთ/1.73მ2)  რეაქციების ეს ჯგუფი აღწერილი იყო 10მგ დაპაგლიფლოზინის გამოყენებისას 1.3%, ხოლო პლაცებოს მიღებისას  - 0.8%-ში. ეს რეაქციები უფრო ხშირი იყო პაციენტებში საწყისი მაჩვენებლებით გფს  ≥ 30 და < 60მლ/წთ/1.73 მ2 (18.5% დაპაგლიფლოზინი 10 მგ  vs 9.3% პლაცებო).

იმ პაციენტების შემდგომმა შეფასებამ, რომლებსაც აღენიშნებოდათ თირკმელთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენები, გამოავლინა, რომ უმრავლესობას აღენიშნებოდა შრატის კრეატინინის ცვლილებები საწყის მაჩვენებელთან შედარებით < 44მიკრომოლი/ლ ( ≤ 0.5მგ/დლ). კრეატინინის მომატება ჩვეულებრივ ტრანზიტორული იყო მკურნალობის გაგრძელებისას და შექცევადი - მისი შეწყვეტის შემდეგ.  

DECLARE კვლევაში, რომელიც  მოიცავდა ხანშიშესულ პაციენტებს და პაციენტებს თირკმლის ფუნქციის უკმარისობით (eGFR 60 მლ/წთ/1.73მ2-ზე ნაკლები), მკურნალობის ორივე ჯგუფში eGFR დროთა განმავლობაში ქვეითდებოდა.

დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით 1 წელზე საშუალო eGFR მცირედით ნაკლები იყო, და 4 წელზე საშუალო eGFR მცირედით მაღალი იყო.

DAPA-HF და DELIVER კვლევებში, eGFR შემცირდა დროის გამავლობაში როგორც დაპაგლიფლოზინის, ასევე პლაცებოს ჯგუფში.  DAPA-HF კვლევაში საშუალო eGFR-ის  საწყისი შემცირება იყო -4.3 მლ/წთ/1.73 მ2 დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და -1.1 მლ/წთ/1.73 მ2 პლაცებოს ჯგუფში.  მე-20 თვეზე, eGFR-ის ბაზისური ეტაპიდან ცვლილება მსგავსი იყო ორივე სამკურნალო ჯგუფს შორის: -5.3 მლ/წთ/1.73 მ2 დაპაგლიფლოზინისთვის და -4.5 მლ/წთ/1.73 მ2 პლაცებოსთვის. 

DELIVER კვლევაში, საშუალო eGFR-ის შემცირება ერთ თვეში იყო -3,7 მლ/წთ/1,73 მ2 დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და -0,4 მლ/წთ/1,73 მ2 პლაცებოს ჯგუფში. 24  თვეში, eGFR ცვლილება საწყისთან შედარებით მსგავსი იყო სამკურნალო ჯგუფებს შორის: -4.2 მლ/წთ/1.73 მ2 დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და -3.2 მლ/წთ/1.73 მ2 პლაცებოს ჯგუფში.

DAPA-CKD კვლევაში, eGFR დროის გამავლობაში შემცირდა როგორც დაპაგლიფლოზინის, ასევე პლაცებოს ჯგუფში.  საშუალო eGFR-ის  საწყისი (დღე 14) შემცირება იყო -4.0 მლ/წთ/1.73მ2 დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და -0.8 მლ/წთ/1.73მ2 პლაცებოს ჯგუფში. 28-ე თვეზე, eGFR-ის საბაზისოდან ცვლილება იყო -7.4 მლ/წთ/1.73მ2 დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და -8.6 მლ/წთ/1.73მ2 პლაცებოს ჯგუფში.

⑦პერინეუმის ნეკროზული ფაშიტიტი (ფურნიეს განგრენა)
ფურნიეს განგრენის შემთხვევები დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგულ პაციენტებში,
რომლებიც იღებდნენ SGLT2 ინჰიბიტორებს, მათ შორის დაპაგლიფლოზინს (იხ. ნაწილი 4. ზოგადი სიფრთხილე 12). DECLARE კვლევაში 17,160 ტიპის 2 შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულ პაციენტთან და ექსპოზიციის საშუალო დრო 48 თვე, დაფიქსირდა ფურნიეს განგრენის სულ 6 შემთხვევა, ერთი დაპაგლიფლოზინით დამუშავებულ ჯგუფში და 5 პლაცებო ჯგუფში.
4) პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობა (PMS) 
ქვემოთ მოცემულია წამალთან დაკავშირებული დამატებითი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც გამოვლენილია ამ პრეპარატის პოსტმარკეტინგისთვის. ეს გვერდითი რეაქციები სპონტანურად დაფიქსირდა დაუზუსტებელი ზომის პოპულაციისგან, რაც შეუძლებელს ხდის მათი სიხშირის საიმედოდ შეფასებას.
- კეტოაციდოზი (დიაბეტური კეტოაციდოზის ჩათვლით)                                     
- უროსეფსისი და პიელონეფრიტი
- თირკმლის მწვავე დაზიანება და თირკმლის უკმარისობა
- გამონაყარი : გამონაყარი კლასიფიცირებულია კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებული წარმომადგენლობითი სასურველი ტერმინების მიხედვით შემდეგნაირად; გამონაყარი, გენერალიზებული გამონაყარი,  გამონაყარი ქავილით, მაკულური გამონაყარი, მაკულოპაპულური გამონაყარი, პუსტულარული გამონაყარი, ვეზიკულური გამონაყარი და ერითემატოზული გამონაყარი. აქტიურ კონტროლირებად და პლაცებოზე კონტროლირებად კლინიკურში
კვლევები (დაპაგლიფლოზინის ჯგუფი: 5,936 პაციენტი; საერთო საკონტროლო ჯგუფი: 3,403 პაციენტი), სიხშირე
გამონაყარი მსგავსი იყო დაპაგლიფლოზინის ჯგუფსა (1.4%) და ყველა საკონტროლო ჯგუფს (1.4%) შორის და კლასიფიცირებული იყო როგორც "ხშირი".
ზოგადი სიფრთხილის ზომები
1)  არსებობს შეზღუდული გამოცდილება ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტების კლინიკურ კვლევებში. დაპაგლიფლოზინის ექსპოზიცია იზრდება ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში.
2)  გამოყენება პაციენტებში, რომლებსაც ემუქრებათ მოცირკულირე სისხლის მოცულობის დაქვეითება და/ან ჰიპოტენზია მისი მოქმედების მექანიზმის გამო, დაპაგლიფლოზინი ზრდის დიურეზს, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს არტერიული წნევის შემცირება კლინიკურ კვლევებში. ის შეიძლება უფრო გამოხატული იყოს პაციენტებში გლუკოზის ძალიან მაღალი კონცენტრაციით. სიფრთხილეა საჭირო იმ პაციენტებში, რომლებისთვისაც დაპაგლიფლოზინით გამოწვეული არტერიული წნევის ვარდნა შეიძლება იყოს რისკი, მაგალითად, პაციენტებში, რომლებიც იტარებენ ანტიჰიპერტენზიულ თერაპიას ჰიპოტენზიის ანამნეზით ან ხანდაზმულ პაციენტებში. ინტერკურენტული დაავადების  შემთხვევაში, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს მოცირკულირე სისხლის მოცულობის დაქვეითება (მაგ. კუჭ-ნაწლავის დაავადება), რეკომენდებულია მოცულობის მდგომარეობის ფრთხილი მონიტორინგი (მაგ. ფიზიკური გამოკვლევა, არტერიული წნევის გაზომვა, ლაბორატორიული ტესტები ჰემატოკრიტის ჩათვლით და ელექტროლიტები). 
დაპაგლიფლოზინით მკურნალობის დროებითი შეწყვეტა  რეკომენდირებულია     
პაციენტებისთვის, რომლებსაც უვითარდებათ მოცირკულირე სისხლის მოცულობის 
დაქვეითება მის გამოსწორებამდე.
3) დიაბეტური კეტოაციდოზი
 იშვიათი შემთხვევები დიაბეტური კეტოაციდოზის (DKA), მათ შორის სიცოცხლისთვის საშიში და ფატალური შემთხვევები, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ნატრიუმ-გლუკოზის თანატრანსპორტიორი 2 (SGLT2) ინჰიბიტორებით, მათ შორის დაპაგლიფლოზინით. რამდენიმე შემთხვევაში, მდგომარეობის წარმოდგენილი იყო ჩვეულებრივ  სისხლში გლუკოზის მხოლოდ ზომიერად გაზრდილი მნიშვნელობებით, 14 მმოლ/ლ (250 მგ/დლ) ქვემოთ.
დიაბეტური კეტოაციდოზის რისკი გასათვალისწინებელია არასპეციფიკური სიმპტომების შემთხვევაში, როგორიცაა გულისრევა, ღებინება, ანორექსია, მუცლის ტკივილი, ზედმეტი წყურვილი, სუნთქვის გაძნელება, დაბნეულობა, უჩვეულო დაღლილობა ან ძილიანობა. პაციენტები დაუყოვნებლივ უნდა
შემოწმდეს  კეტოაციდოზზე, თუ ეს სიმპტომები გამოჩნდება, სისხლში გლუკოზის დონის მიუხედავად. პაციენტებში, სადაც ეჭვია არის DKA ზე ან დიაგნოზირებულია , დაპაგლიფლოზინის მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. მკურნალობა უნდა შეწყდეს იმ პაციენტებში, რომლებიც ჰოსპიტალიზირებულნი არიან ძირითადი ქირურგიული პროცედურების ან მწვავე სერიოზული სამედიცინო დაავადებების გამო. ამ პაციენტებში რეკომენდებულია კეტონების მონიტორინგი. შარდზე სასურველია სისხლში კეტონის დონის გაზომვა. დაპაგლიფლოზინით მკურნალობა შეიძლება განახლდეს, როდესაც კეტონის მნიშვნელობები ნორმალურია და პაციენტის მდგომარეობა დასტაბილურდება.
დაპაგლიფლოზინის დაწყებამდე გასათვალისწინებელია ფაქტორები პაციენტის ისტორიაში, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიოს კეტოაციდოზი. პაციენტები, რომლებიც შეიძლება იყვნენ DKA-ს უფრო მაღალი რისკის ქვეშ, მოიცავს პაციენტებს ბეტა-უჯრედების ფუნქციის დაბალი რეზერვით (მაგ. ტიპი 2 დიაბეტის მქონე პაციენტები დაბალი C-პეპტიდით ან ლატენტური აუტოიმუნური დიაბეტით მოზრდილებში (LADA) ან პაციენტებში პანკრეატიტის ანამნეზით), პაციენტები მდგომარეობით რომლებიც იწვევს საკვების შეზღუდულ მიღებას ან მძიმე დეჰიდრატაციას პაციენტები, რომლებისთვისაც ინსულინის დოზები მცირდება და პაციენტები ინსულინის გაზრდილი მოთხოვნილებით მწვავე სამედიცინო დაავადების, ოპერაციის ან ალკოჰოლის ბოროტად გამოყენების გამო. SGLT2 ინჰიბიტორები სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ამ პაციენტებში. SGLT2 ინჰიბიტორით მკურნალობის ხელახალი დაწყება პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ DKA SGLT2 ინჰიბიტორით მკურნალობის დროს, არ არის რეკომენდებული, სანამ სხვა  მკაფიო გამომწვევი ფაქტორი
არ  იქნება აღმოჩენილი და  დასაბუთებული.1 ტიპის შაქრიანი დიაბეტის კვლევებში დაპაგლიფლოზინით, DKA დაფიქსირდა ჩვეულებრივი  სიხშირით. დაპაგლიფლოზინი არ უნდა იქნას გამოყენებული 1 ტიპის დიაბეტის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ.

4) უროსეფსისი და მწვავე პიელონეფრიტი 
უროსეფსისისა და მწვავე პიელონეფრიტის პოსტმარკეტინგული შემთხვევები დაფიქსირდა ქალებში და მამაკაცებში, რომლებიც იღებდნენ SGLT2 ინჰიბიტორებს (იხ. ნაწილი 4.8). ეს იშვიათი, მაგრამ სერიოზული და პოტენციურად სიცოცხლისთვის საშიში მოვლენაა, რომელიც საჭიროებს სასწრაფო ქირურგიულ ჩარევას და ანტიბიოტიკოთერაპიას.
5) საშარდე გზების ინფექციები (შეიცავს სოკოებს) 
შარდის გლუკოზის ექსკრეცია შეიძლება ასოცირებული იყოს საშარდე გზების ინფექციის გაზრდილ რისკთან (შეიცავს სოკოებს); ამიტომ, დაპაგლიფლოზინის დროებითი შეწყვეტა უნდა იქნას გათვალისწინებული პიელონეფრიტის ან უროსეფსისის მკურნალობისას.
6) ხანდაზმული პაციენტები 
ხანდაზმული პაციენტები შეიძლება იყვნენ მოცირკულირე სისხლის მოცულობის დაქვეითების უფრო დიდი რისკის ქვეშ და უფრო ხშირად მკურნალობენ შარდმდენებით. ხანდაზმულ პაციენტებს უფრო მეტად აქვთ
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა და/ან მკურნალობენ ანტიჰიპერტენზიული სამკურნალო საშუალებებით, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის ფუნქციის ცვლილებები, როგორიცაა ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორები (ACE-I) და ანგიოტენზინ II ტიპის 1რეცეპტორის ბლოკატორები (ARB).). თირკმლის ფუნქციის იგივე რეკომენდაციები ვრცელდება ხანდაზმულ პაციენტებზე, როგორც ყველა პაციენტზე. ფარმაკოკინეტიკური თვალსაზრისით, არსებული მონაცემები არასაკმარისია 70 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში წამლების
ზემოქმედების დონის დასადგენად.
7) შარდის ლაბორატორიული შეფასებები
 მისი მოქმედების მექანიზმის გამო, პაციენტები, რომლებიც იღებენ ამ პრეპარატს, შარდში გლუკოზაზე ტესტი დადებითი  ექნებათ.
8) ჰიპოგლიკემიის გამომწვევი წამლების გამოყენება ინსულინი და ინსულინის სეკრეტაგოგები, როგორიცაა სულფონილშარდოვანა, იწვევს ჰიპოგლიკემიას. ამიტომ, ინსულინის ან ინსულინის სეკრეტაგოგის დაბალი დოზა შეიძლება
საჭირო გახდეს ჰიპოგლიკემიის რისკის შესამცირებლად, როდესაც გამოიყენება დაპაგლიფლოზინთან ერთად ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში.
9) SGLT2 ინჰიბიტორებმა, მათ შორის ამ პრეპარატმა, შეიძლება თეორიულად გააძლიერონ შარდის ბუშტის ძირითადი დაავადებების მქონე პაციენტების მდგომარეობა, რომლებიც გავლენას ახდენენ შარდის ფუნქციაზე შარდის გამომუშავების ზრდის გამო. ამიტომ, სიფრთხილეა საჭირო ასეთ პაციენტებზე SGLT2 ინჰიბიტორების, მათ შორის ამ პრეპარატის გამოწერისას.
10)  წონის კლება 
24-კვირიან პლაცებოზე კონტროლირებად მონოთერაპიის კლინიკურ კვლევაში, რომელიც ჩატარდა ტიპი 2 დიაბეტის მქონე პაციენტებში,
რომლებსაც აღენიშნებოდათ გლიკემიური კონტროლი და წონის დაკლება, სხეულის წონის სხვაობა საწყისიდან იყო -3,16 კგ ამ პრეპარატთან და -2,19 კგ პლაცებოსთან
შედარებით, რაც მიუთითებს წონის უფრო დიდ შემცირებაზე პლაცებოსთან შედარებით.
11)  ქვედა კიდურების ამპუტაციები
 ქვედა კიდურების ამპუტაციის შემთხვევების ზრდა (ძირითადად ფეხის თითების) დაფიქსირდა გრძელვადიან, კლინიკურ კვლევებში ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის დროს SGLT2 ინჰიბიტორებით. უცნობია წარმოადგენს თუ არა ეს კლასობრივ ეფექტს. მნიშვნელოვანია დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებს გაეწიოს კონსულტაცია  ფეხის დასაცავად რუტინული მოვლის შესახებ .
12)  პერინეუმის ნეკროზული ფაშიტიტი 
(ფურნიეს განგრენა) მოხსენებები პერინეუმის ნეკროზული
ფაშიტიტის შესახებ (ფურნიეს განგრენა), იშვიათი, მაგრამ სერიოზული და სიცოცხლისათვის საშიში ნეკროზული ინფექცია, რომელიც საჭიროებს სასწრაფო ქირურგიულ ჩარევას, გამოვლენილია პოსტმარკეტინგულ მეთვალყურეობაში შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ SGLT2 ინჰიბიტორებს, მათ შორის ამ პრეპარატს. შემთხვევები დაფიქსირდა როგორც ქალებში, ასევე მამაკაცებში. სერიოზული შედეგები მოიცავდა ჰოსპიტალიზაციას, მრავალ ოპერაციას და სიკვდილს. პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ ამ პრეპარატით, აღენიშნებათ ტკივილი ან მგრძნობელობა, ერითემა ან შეშუპება სასქესო ან პერინეალურ მიდამოში, ცხელებასთან ან სისუსტესთან ერთად, უნდა შეფასდეს ნეკროზული ფაშიტიტისთვის. ეჭვის შემთხვევაში, დაუყოვნებლივ დაიწყეთ მკურნალობა ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკებით და, საჭიროების შემთხვევაში, ქირურგიული ჩარევით.
შეწყვიტეთ ეს პრეპარატი, ყურადღებით დააკვირდით სისხლში გლუკოზის დონეს რომ  უზრუნველყოთ შესაბამისი ალტერნატიული თერაპია გლიკემიის საკონტროლოდ.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
1)     ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება
① შარდმდენები
დაპაგლიფლოზინმა შეიძლება დაამატოს თიაზიდისა და მარყუჟის შარდმდენების შარდმდენი ეფექტი და შეიძლება გაზარდოს დეჰიდრატაციისა და ჰიპოტენზიის რისკი.
➁ ინსულინი და ინსულინის სეკრეტაგოგები
ინსულინი და ინსულინის სეკრეტაგოგები, როგორიცაა სულფონილშარდოვანები, იწვევენ ჰიპოგლიკემიას. ამიტომ, ინსულინის ან ინსულინის სეკრეტაგოგის დაბალი დოზა შეიძლება საჭირო გახდეს ჰიპოგლიკემიის რისკის შესამცირებლად, როდესაც გამოიყენება
დაპაგლიფლოზინთან ერთად ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში.
2)ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება
1 დიურეზული საშუალებები
დაპაგლიფლოზინი შეიძლება აძლიერებდეს თიაზიდური და მარყუჟოვანი დიურეტიკების დიურეზულ ეფექტს და ზრდიდეს გაუწყლოების და არტერიული ჰიპოტენზიის რისკს.
2 ინსულინი და ინსულინის სეკრეციის გამაძლიერებელი საშუალებები
ინსულინი და ინსულინის სეკრეციის გამაძლიერებელი საშუალებები, როგორიცაა სულფონილშარდოვანა, ჰიპოგლიკემიას იწვევს. აქედან გამომდინარე, დაპაგლიფლოზინთან კომბინაციაში გამოყენებისას ჰიპოგლიკემიის რისკის შემცირებისთვის შეიძლება საჭირო გახდეს ამ საშუალებების უფრო დაბალი დოზის მიღება  ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში.
2) ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება 
1 დაპაგლიფლოზინის მეტაბოლიზმი ძირითადად ხორციელდება გლუკურონიდული კონიუგაციით, რომლის მედიატორიც არის UDP გლუკურონილტრანსფერაზა (UGT1A9). 
2 In Vitro კვლევებში დაპაგლიფლოზინი არ აინჰიბირებდა ციტოქრომ P450 იზოფერმენტებს CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, და არ აინდუცირებდა იზოფერმენტებს CYP1A2, CYP2B6 ან CYP3A4. ამასთან დაკავშირებით მოსალოდნელი არ არის დაპაგლიფლოზინის გავლენა თანმხლები პრეპარატების მეტაბოლურ კლირენსზე, რომლებიც ამ ენზიმების მოქმედებით მეტაბოლიზდება. 
3)  სხვა სამკურნალო პრეპარატების ეფექტი დაპაგლიფლოზინზე 
1 ურთიერთქმედების კვლევებმა ჯანმრთელი მოხალისეების მონაწილეობით, რომლებიც ძირითადად იღებდნენ პრეპარატის ერთჯერად დოზას, აჩვენა, რომ მეტფორმინი, პიოგლიტაზონი, სიტაგლიპტინი, გლიმეპირიდი, ვოგლიბოზა, ჰიდროქლორთიაზიდი, ბუმეტანიდი, ვალსარტანი ან სიმვასტატინი გავლენას არ ახდენს დაპაგლიფლოზინის ფარმაკოკინეტიკაზე. 
2 დაპაგლიფლოზინის და რიფამპიცინის ერთად მიღების შემდეგ, რომელიც არის სხვადასხვა აქტიური ტრანსპორტერის და ფერმენტის ინდუქტორი, რომელთა საშუალებითაც ხდება პრეპარატების მეტაბოლიზმი, აღინიშნა დაპაგლიფლოზინის სისტემური ექსპოზიციის (AUC) 22%-ით დაქვეითება, თირკმლის მიერ გამოყოფილი გლუკოზის რაოდენობაზე მნიშვნელოვანი კლინიკური გავლენის გარეშე. პრეპარატის დოზის კორექცია რეკომენდებული არ არის. სხვა ინდუქტორებთან (მაგ, კარბამაზეპინი, ფენიტოინი, ფენობარბიტალი) ერთად გამოყენებისას კლინიკურად მნიშვნელოვანი გავლენა მოსალოდნელი არ არის. 
3 დაპაგლიფლოზინის და მეფენამის მჟავასთან (UGT1A9 ინჰიბიტორი) ერთად გამოყენებისას აღინიშნა დაპაგლიფლოზინის სისტემური ექსპოზიციის 55%-ით მატება, დღის განმავლობაში თირკმელებით გამოყოფილი გლუკოზის რაოდენობაზე კლინიკურად მნიშვნელოვანი გავლენის გარეშე. პრეპარატის დოზის კორექცია რეკომენდებული არ არის.  
4) ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება
დაპაგლიფლოზინმა შეიძლება გაზარდოს ლითიუმის რენალური ექსკრეცია და სისხლში ლითიუმის დონე შეიძლება შემცირდეს.

მიზანშეწონილია შრატში ლითიუმის კონცენტრაციის მონიტორინგი  დაპაგლიფლოზინით მკურნალობის დაწყების შემდეგ და დოზის ცვლილებისას. პაციენტი უნდა გაიგზავნოს ლითიუმის დამნიშვნელ ექიმთან  შრატში  ლითიუმის კონცენტრაციის მონიტორინგის მიზნით.

ურთიერთქმედების კვლევებში ჯანმრთელი მოხალისეების მონაწილეობით, რომლებიც ძირითადად იღებდნენ პრეპარატის ერთჯერად დოზას, დაპაგლიფლოზინი გავლენას არ ახდენდა მეტფორმინის, პიოგლიტაზონის, სიტაგლიპტინის, გლიმეპირიდის, ჰიდროქლორთიაზიდის, ბუმეტანიდის, ვალსარტანის, დიგოქსინის (P-gp სუბსტრატი) ან ვარფარინის (S ვარფარინი, იზოფერმენტ CYP2C9 სუბსტრატი) ფარმაკოკინეტიკაზე ან ანტიკოაგულაციურ ეფექტზე, რომელიც ფასდება საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდებით. დაპაგლიფლოზინის 20მგ-ს და სიმვასტატინის (იზოფერმენტ CYP3A4 სუბსტრატი) ერთჯერადი დოზის გამოყენება იწვევდა სიმვასტატინის AUC–ს 19% ხოლო სიმვასტატინის მჟავას AUC–ს 31%-ით მომატებას. სიმვასტატინის და სიმვასტატინის მჟავას ექსპოზიციის მომატება არ ითვლება კლინიკურად მნიშვნელოვნად. 

5) სხვა ურთიერთქმედებები

მოწევის, დიეტის, მცენარეული მედიკამენტების და ალკოჰოლის გავლენა დაპაგლიფლოზინის ფარმაკოკინეტიკზე არ არის შესწავლილი.

6) პედიატრიული პოპულაცია

ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

7) 1,5-ანჰიდროგლუციტოლთან ერთად  (1,5-AG) რაოდენობრივი ანალიზი

1,5-AG რაოდენობრივი ანალიზით გლიკემიური კონტროლის მონიტორინგი არ არის რეკომენდებული იქიდან გამომდინარე, რომ 1,5-AG მაჩვენებლები არასარწმუნოა გლიკემიური კონტროლის შესაფასებისთვის იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ SGLT2 ინჰიბიტორებს. გლიკემიური კონტროლის მონიტორინგისთვის სასურველია ალტერნატიული მეთოდები გამოიყენოთ.

ორსულობა და ლაქტაცია
1) ორსულობა 
არ არსებობს ორსულ ქალებში დაპაგლიფლოზინის გამოყენების მონაცემები. ვირთხებში  კვლევებმა გამოავლინა თირკმელზე ტოქსიური ზემოქმედება დროის პერიოდში, რომელიც შეესაბამება ადამიანის ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრს. აქედან გამომდინარე, ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრის დროს დაპაგლიფლოზინის გამოყენება რეკომენდებული არ არის. 
ორსულობის დადგენის შემთხვევაში დაპაგლიფლოზინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს.
2) ძუძუთი კვება
უცნობია, დაპაგლიფლოზინი და/ან მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა თუ არა რძეში. ცხოველებში არსებულმა ფარმაკოდინამიურმა/ტოქსიკოლოგიურმა მონაცემებმა გამოავლინა რძეში დაპაგლიფლოზინის/მეტაბოლიტების ექსკრეცია, აგრეთვე ფარმაკოლოგიური ეფექტები შთამომავლობაზე. არ შეიძლება ახალშობილებში/ჩვილებში არსებული რისკის გამორიცხვა. დაპაგლიფლოზინი არ უნდა გამოიყენონ ძუძუთი კვების დროს.
7 პედიატრიული გამოყენება
უსაფრთხოება და ამ პრეპარატის ეფექტურობა პედიატრიულ პაციენტებში დადგენილი არ არის.
8. დოზის გადაჭარბება
ჯანმრთელ სუბიექტებში 500მგ-მდე პერორალური დოზით მიღებისას (50-ჯერ მეტი ადამიანისთვის მაქსიმალურ რეკომენდებულ დოზაზე) დაპაგლიფლოზინმა არ გამოავლინა ტოქსიურობა. ამ სუბიექტებში შარდში გლუკოზა ისაზღვრებოდა დოზადამოკიდებულ პერიოდში (500მგ მინიმუმ 5 დღის განმავლობაში), აღწერილი არ იყო დეჰიდრატაცია, ჰიპოტენზია ან ელექტროლიტური დისბალანსი, არ დაფიქსირდა QTc ინტერვალზე კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი. ჰიპოგლიკემიის სიხშირე  პლაცებოს მსგავსი იყო. კლინიკურ კვლევებში ჯანმრთელ და ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულ სუბიექტებში  გამოიყენებოდა დღეში ერთხელ 100მგ დოზა (ადამიანის მაქსიმალურ  რეკომენდებულ დოზაზე 10-ჯერ მეტი) 2 კვირის განმავლობაში, ჰიპოგლიკემიის სიხშირე ოდნავ მაღალი იყო პლაცებოსთან შედარებით და არ იყო დოზა-დამოკიდებული. გვერდითი მოვლენების სიხშირე, დეჰიდრატაციის და ჰიპოტენზიის ჩათვლით, პლაცებოს მსგავსი იყო და არ დაფიქსირებულა ლაბორატორიული პარამეტრების კლინიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებები, შრატში ელექტროლიტების და თირკმლის ფუნქციის ბიომარკერების ჩათვლით.  
დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში უნდა დაიწყოს შესაბამისი დამხმარე მკურნალობა პაციენტის კლინიკური სტატუსის მიხედვით. ჰემოდიალიზით დაპაგლიფლოზინის გამოყოფა შესწავლილი არ არის.
9. სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
ამ პრეპარატს არ აქვს ან უმნიშვნელო გავლენას ახდენს მანქანების მართვისა და გამოყენების უნარზე. პაციენტებს უნდა ეცნობოთ ჰიპოგლიკემიის რისკის შესახებ, როდესაც დაპაგლიფლოზინი გამოიყენება სულფონილშარდოვანასთან ან ინსულინთან ერთად.
10. შენახვის სპეციალური ზომები
შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელი.
კონტეინერის შეცვლა არ არის რეკომენდებული, რადგან ამან შეიძლება ზიანი მიაყენოს პროდუქტის ხარისხს ან გამოიწვიოს უბედური შემთხვევები. პროდუქტი უნდა ინახებოდეს თავდაპირველ კონტეინერში.
ინფორმაცია პროფესიონალისთვის
1)მოქმედების მექანიზმი
დაპაგლიფლოზინი -  SGLT2 ძლიერი (ინჰიბიტორის კონსტანტა  (Ki: 0,55 nM), სელექციური შექცევადი ინჰიბიტორი.  
დაპაგლიფლოზინით  SGLT2-ის ინჰიბირება ამცირებს გლუკოზის რეაბსორბციას გლომერულური ფილტრაციიდან თირკმლის პროქსიმალურ მილაკში და მას თან ახლავს ნატრიუმის რეაბსორბციის შემცირება, რაც იწვევს გლუკოზის შარდისმიერ ექსკრეციას და ოსმოსურ დიურეზს. შესაბამისად, დაპაგლიფლოზინი ზრდის ნატრიუმის მიწოდებას დისტალურ მილაკში, რომელიც ზრდის მილაკოვან-გლომერულურ პასუხს და ამცირებს ინტრაგლომერულურ წნევას. ეს ოსმოსურ დიურეზთან კომბინაციაში ამცირებს მოცულობით გადატვირთვას, აქვეითებს არტერიულ წნევას, და ასევე მცირდება პრედატვირთვა და პოსტდატვირთვა, რასაც შეიძლება ჰქონდეს სასარგებლო ეფექტი მიოკარდიუმის რემოდელირებაზე და დიასტოლურ ფუნქციაზე, და შეინახოს თირკმლის ფუნქცია.  დაპაგლიფლოზინის გულზე და თირკმელზე ეფექტები არ არის მხოლოდ დამოკიდებული სისხლში გლუკოზის შემამცირებელ ეფექტზე და არ შემოიფარგლება დიაბეტის მქონე პაციენტებით, როგორც ეს ნაჩვენებია DAPA-HF, DELIVER  და DAPA-CKD კვლევებში. სხვა ეფექტები მოიცავს ჰემატოკრიტის ზრდას და სხეულის წონის შემცირებას.
გლუკოზის თირკმელში გადატანის დამუხრუჭებით, დაპაგლიფლოზინი აქვეითებს თირკმლის მილაკებში მის რეაბსორბციას, რაც იწვევს თირკმელებით გლუკოზის გამოყოფას. გლუკოზის გამოყოფა (გლუკოზორიული ეფექტი) აღინიშნება პრეპარატის პირველივე დოზის მიღების შემდეგ, ნარჩუნდება შემდგომი 24 საათის განმავლობაში და გრძელდება თერაპიის მთელი კურსის დროს. ამ მექანიზმით თირკმლის მიერ გამოყოფილი გლუკოზის რაოდენობა დამოკიდებულია სისხლში მის კონცენტრაციასა და გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარეზე (გფს). შესაბამისად, სისხლში გლუკოზის  ნორმალური მაჩვენებლის მქონე სუბიექტების შემთხვევაში, დაპაგლიფლოზინს აქვს დაბალი მიდრეკილება გამოიწვიოს ჰიპოგლიკემია. დაპაგლიფლოზინი არ არღვევს ენდოგენური გლუკოზის ნორმალურ პროდუქციას ჰიპოგლიკემიის პასუხად. დაპაგლიფლოზინის მოქმედება დამოკიდებული არ არის ინსულინის სეკრეციაზე და მის მიმართ მგრძნობელობაზე. 
დაპაგლიფლოზინის კლინიკურ კვლევებში აღინიშნა ბეტა-უჯრედების ფუნქციის გაუმჯობესება (ტესტი  HOMA ბეტა-უჯრედები).  
SGLT2 სელექტიურად ექსპრესირდება თირკმელში. დაპაგლიფლოზინი არ მოქმედებს გლუკოზის სხვა გადამტანებზე, რომლებიც ახორციელებენ გლუკოზის პერიფერიულ ქსოვილებში ტრანსპორტს და 1400-ჯერ უფრო ძლიერ სელექციურობას ავლენს SGLT2-ს მიმართ, ვიდრე  SGLT1-ს მიმართ, რომელიც არის ნაწლავში გლუკოზის შეწოვაზე პასუხისმგებელი ძირითადი ტრანსპორტერი.
2)ფარმაკოკინეტიკა
ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები
1 აბსორბცია:
პერორალურად მიღების შემდეგ დაპაგლიფლოზინი სწრაფად და სრულად შეიწოვებოდა. 
პლაზმაში დაპაგლიფლოზინის მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) ჩვეულებრივ მიიღწეოდა უზმოდ მიღებიდან 2 საათის შემდეგ. დაპაგლიფლოზინის Cmax და AUCτ-ს გეომეტრიული საშუალო მყარი მდგომარეობები დღეში ერთხელ 10მგ-ს მიღებისას იყო 158ნგ/მლ და 628ნგ სთ/მლ. 10მგ დოზის მიღების შემდეგ დაპაგლიფლოზინის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს 78%-ს.  ცხიმიანი საკვების მიღება დაპაგლიფლოზინის Cmax-ს დაახლოებით 50%-ით აქვეითებდა და 1 საათით ახანგრძლივებდა   Tmax-ს, არ მოქმედებდა  AUC-ზე მყარ მდგომარეობასთან შედარებით. ეს ცვლილებები კლინიკურად მნიშვნელოვანი არ არის. აქედან გამომდინარე ფორქსიგას მიღება შესაძლებელია საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.  
2 განაწილება:
დაპაგლიფლოზინი დაახლოებით 91%-ით უკავშირდება ცილებს. სხვადასხვა დაავადების მქონე პაციენტეში ეს მაჩვენებელი არ იცვლება. 
3 მეტაბოლიზმი:
დაპაგლიფლოზინი ექსტენსიურად მეტაბოლიზდება, ძირითადად დაპაგლიფლოზინ 3 -O -გლუკურონიდად, რომელიც არის არააქტიური მეტაბოლიტი. დაპაგლიფლოზინ 3- O- გლუკურონიდი ან სხვა მეტაბოლიტები ხელს არ უწყობს გლუკოზის დამაქვეითებელ ეფექტებს. დაპაგლიფლოზინ 3 -O -გლუკურონიდის წარმოქმნის მედიატორია  UGT1A9, ღვიძლში და თირკმელებში არსებული ენზიმი, ხოლო CYP მედიატირებული მეტაბოლიზმი ადამიანებში უმნიშვნელო კლირენსის  გზა იყო. 
4 გამოყოფა:
დაპაგლიფლოზინი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა უპირატესად თირკმელებით, მხოლოდ 2% გამოიყოფა უცვლელი სახით. [14C]-დაპაგლიფლოზინის 50მგ-ს მიღების შემდეგ რადიოაქტივობის 75% და 21% აღმოჩენილია შარდში და  ფეკალურ მასებში. 
შარდში, დოზის 2%-ზე ნაკლები გამოიყოფა როგორც ძირითადი პრეპარატი. განავლით, დოზის დაახლოებით 15% გამოიყოფა ძირითადი პრეპარატის სახით.
ამ პრეპარატის ერთჯერადი პერორალური დოზის 10 მგ მიღების  შემდეგ 
საშუალო ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½) არის დაახლოებით 12,9 საათი.
5 თირკმლის უკმარისობა:
 წონასწორულ მდგომარეობაში (20 მგ დღეში ერთხელ დაპაგლიფლოზინი 7 დღის განმავლობაში), პაციენტები ტიპი 2 დიაბეტით თირკმლის მსუბუქი, საშუალო ან მძიმე უკმარისობით (როგორც განსაზღვრულია eGFR-ით)
ჰქონდა დაპაგლიფლოზინის საშუალო გეომეტრიული სისტემური ექსპოზიცია, რომელიც იყო 45%, 2.04-ჯერ და 3.03-ჯერ მეტი, შესაბამისად, ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებთან შედარებით ნორმალური თირკმლის ფუნქციით. დაპაგლიფლოზინის უფრო მაღალი სისტემური ექსპოზიცია 2 ტიპის შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით არ იწვევდა 24-საათიან შარდის მატებას.
გლუკოზის გამოყოფა. 24-საათიანი შარდით გლუკოზის სტაბილური გამოყოფა პაციენტებში 2 ტიპის შაქრიანი დიაბეტით და თირკმელების მსუბუქი, ზომიერი და მძიმე უკმარისობით იყო 42%, 80% და 90%-ით ნაკლები, შესაბამისად, ვიდრე 2 ტიპის შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში თირკმლის ნორმალური ფუნქციით.
ჰემოდიალიზის გავლენა დაპაგლიფლოზინის ექსპოზიციაზე ცნობილი არ არის.
6 ღვიძლის დაზიანება:
 ღვიძლის მსუბუქი ან საშუალო უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში (ჩაილდ-პიუს მიხედვით A და B კლასი) დაპაგლიფლოზინის Сmax და AUC 12% და 36%-ით მაღალი იყო საკონტროლო სუბიექტებთან შედარებით.  მოცემული განსხვავებები კლინიკურად მნიშვნელოვანი არ არის. ღვიძლის მძიმე უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში (ჩაილდ-პიუს მიხედვით С კლასი) დაპაგლიფლოზინის Сmax და AUC-ს საშუალო მნიშვნელობა იყო 40% და 67%-ით მაღალი ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით. 
3) კლინიკური კვლევები

გლიკემიური კონტროლის გაუმჯობესება და კარდიოვასკულური და თირკმლის მხრივ ავადობის და სიკვდილიანობის შემცირება ტიპი 2 დიაბეტის მკურნალობის არსებითი კომპონენტებია.  ჩატარდა  13 ორმაგად-ბრმა, რანდომიზებული, კონტროლირებული კლინიკური კვლევა, რომლებშიც ჩართული იყო  ტიპი 2  შაქრიანი დიაბეტით დაავადებული 6,362 სუბიექტი, შეფასდა ამ პრეპარატის გლიკემიური ეფექტურობა და უსაფრთხოება; ამ კვლევებში ჩართული 4,273 სუბიექტი მკურნალობდა დაპაგლიფლოზინით. თორმეტ კვლევაში მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენდა 24 კვირას, 8 კვლევა გახანგრძლივდა 24-დან 80 კვირამდე , ერთი კვლევის ხანგრძლივობა შეადგენდა 52 კვირას, გახანგრძლივდა 52-დან 104 კვირამდე . 

ჩატარდა კარდიოვასკულარული გამოსავლების კვლევა (DECLARE) 10 მგ დაპაგლიფლოზინისთვის პლაცებოსთან შედარებით ტიპი 2 დიაბეტით დაავადებულ 17,160 პაციენტში დადასტურებული გულ-სისხლძარღვთა დაავადებით ან მის გარეშე.

მონოთერაპია

სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ არაადექვატურად კონტროლირებული  ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტი, ფორქსიგათი მონოთერაპიის უსაფრთხოების და ეფექტურობის შესაფასებლად ჩატარდა ორმაგად-ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებული, 24 კვირიანი კვლევა (დამატებითი გახანგრძლივების პერიოდი). დღე-ღამეში ერთხელ დაპაგლიფლოზინის გამოყენებამ გამოიწვია HbA1c-ს სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება  (p < 0.0001) პლაცებოსთან შედარებით (ცხრილი 2). 

გახანგრძლივების პერიოდში HbA1c შემცირება შენარჩუნებული იყო 102 კვირის განმავლობაში (‑0.61%, და ‑0.17%, დაპაგლიფლოზინის 10მგ-ს და პლაცებოს შეცვლილი საშუალო მნიშვნელობა საწყის მაჩვენებელთან შედარებით).  

ცხრილი 2. დაპაგლიფლოზინით მონოთერაპიის პლაცებო-კონტროლირებული კვლევის შედეგები 24-ე კვირისთვის (LOCFa)

ეფექტურობის პარამეტრი	მონოთერაპია
	ეს პრეპარატი 10 მგ N=70b	პლაცებო N=75b
HbA1c(%) საბაზისო (საშუალო)	8.01	7.79
ცვლილება საბაზისოდანc	-0.89	-0.23
განსხვავება პლაცებოსგან C (95% CI)	-0.66* (-0.96 , -0.36)
პაციენტები (HbA1c < 7%) მიღწევა: მიესადგება  საწყისი მაჩვენებელს	50.8**	31.6
a LOCF: ბოლო დაკვირვება (გადარჩენილი სუბიექტების გადარჩენამდე) b ყველა რანდომიზებული სუბიექტი, რომელმაც ხანმოკლე ბრმა პერიოდის განმავლობაში მიიღო ორმაგად-ბრმა საკვლევი მედიკამენტის მინიმუმ ერთი დოზა c ბოლო კვადრატები გულისხმობს საწყისი მაჩვენებლის ცვლილებას * p‑მნიშვნელობა< 0.0001 ** შეფასებული არ არის სტატისტიკური მნიშვნელობისთვის მეორადი საბოლოო წერტილის თანმიმდევრობითი ტესტური პროცედურის შედეგად

დამატებითი კომბინირებული თერაპია

საწყისი კომბინირებული თერაპია მეტფორმინთან

 

საწყისი მაჩვენებლის შეცვლა  C	-1.98	-1.45	-1.44
განსხვავება ამ პრეპარატისგან C  (95% CI)	-0.53*(-0.74,-0.32)
განსხვავება მეტფორმინისგან  C (95% CI)	-0.54*(-0.75, -0.33)	-0.01 § (-0.22, 0.20)
საწყისი მაჩვენებლის განსხვავება პაციენტებში საბაზისო HbA1c-ით ≥ 9% C	-2.59**	-2.14	-2.05
პაციენტების პროცენტული მაჩვენელი  HbA1c <7% შეცვლილია საწყისი მაჩვენებელი	46.6**	31.7	35.2

a LOCF: ბოლო დაკვირვება 

bრანდომიზებული და ნამკურნალები სუბიექტები, რომლებშიც გაიზომა საწყისი და მინიმუმ 1 შემდგომი ეფექტურობის პარამეტრი 

cბოლო კვადრატები გულისხმობს საწყისი მაჩვენებლის ცვლილებას

*p‑მნიშვნელობა < 0.0001
§ არასრულფასოვანი მეტფორმინის წინააღმდეგ
** p-მნიშვნელობა <0.05
52 კვირიან, აქტიურად კონტროლირებულ შესატყვისი ეფექტურობის კვლევაში (52 და 104 კვირიანი გახანგრძლივების პერიოდით) ეს პრეპარატი  შეფასდა მეტფორმინზე დამატებითი თერაპიის სახით სულფონილშარდოვანასთან (გლიპიზიდი) შედარებით, რომელიც გამოიყენებოდა მეტფორმინზე დამატებითი თერაპიის სახით სუბიექტებში, რომლებშიც არაადექვატური იყო გლიკემიური კონტროლი (HbA1c > 6.5% და ≤ 10%). შედეგებმა აჩვენა საწყის მაჩვენებელთნ შედარებით HbA1c-ს მსგავსი საშუალო შემცირება გლიპიზიდთან შედარებით, გამოვლინდა შესაბამის ნივთიერებასთან შესატყვისი ეფექტურობა  (ცხრილი 4) 52 და 104 დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში სუბიექტების მნიშვნელოვნად ნაკლებ რაოდენობაში (3.5% და  4.3% )  

<ცხრილი 4> შედეგები 52 კვირაში (LOCFa) აქტიურ კონტროლირებად კვლევაში, რომელიც ადარებს დაპაგლიფლოზინს სულფონილშარდოვანას (გლიპიზიდს) მეტფორმინის დანამატად.

ეფექტურობის პარამეტრი	ეს პრეპარატი + მეტფორმინი N=400b	გლიპიზიდი + მეტფორმინი N=401 b
HbA1c(%) საბაზისო (საშუალო)	7.69	7.74
ცვლილება საბაზისოდან c	-0.52	-0.52
განსხვავება გლიპიზიდიდან + მეტფორმინისc (95% CI)	0.00d (-0.11, 0.11)

a LOCF: ბოლო დაკვირვება 
b რანდომიზებული და ნამკურნალები სუბიექტები, რომლებშიც გაიზომა საწყისი და მინიმუმ 1 შემდგომი ეფექტურობის პარამეტრი 
c ბოლო კვადრატები გულისხმობს საწყისი მაჩვენებლის ცვლილებას
d გლიპიზიდი+მეტფორმინზე არანაკლები უპირატესობა 
დამატებითი კომბინირებული თერაპია სხვა ანტიდიაბეტურ საშუალებებთან

დაპაგლიფლოზინი, როგორც დანამატი მეტფორმინთან (იხილეთ ცხრილი 5), სულფონილშარდოვანა (გლიმეპირიდი; იხილეთ ცხრილი 6), ინსულინი (ცალკე  ან პერორალური გლუკოზის შემამცირებელი სამკურნალო პროდუქტებთან ერთად; იხილეთ ცხრილი7), სიტაგლიპტინი (მონოთერაპია ან მეტფორმინთან კომბინაცია; იხილეთ ცხრილი 8), მეტფორმინი და სულფონილშარდოვანა (იხ. ცხრილი 9), მეტფორმინი და სიტაგლიპტინი (იხ. ცხრილი 10) და პიოგლიტაზონი (იხ. ცხრილი 11) გამოიწვია HbA1c-ის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება 24 კვირაზე პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებენ პლაცებოს (გვ < 0.0001). 
24 კვირაზე დაფიქსირებული HbA1c- ის შემცირება შენარჩუნდა დამატებითი კომბინაციის კვლევებში (გლიმეპირიდი და ინსულინი) 48 კვირიანი მონაცემებით (გლიმეპირიდი) და 104 კვირამდე მონაცემებით (ინსულინი).
<ცხრილი 5> პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევის შედეგები 24 კვირაში (LOCFa), რომელიც ადარებს ამ პრეპარატის დამატებას პაციენტებში გლიკემიის არაადეკვატური კონტროლით მეტფორმინის მონოთერაპიაზე

ეფექტურობის პარამეტრი	მეტფორმინი1
	ეს პრეპარატი 10 მგ N=135b	პლაცებო N=137 b
HbA1c(%) საბაზისო (საშუალო)	7.92	8.11
ცვლილება საბაზისოდან c	-0.84	-0.30
განსხვავება პლაცებოსგან c (95% CI)	-0.54* (-0.74, -0.34)
პაციენტების პროცენტი, რომლებიც აღწევენ HbA1c <7%-ს, მორგებულია საწყის მაჩვენებელს	40.6**	25.9

1მეტფორმინი≥ 1500 მგ/დღე-ღამეში 
aLOCF: ბოლო დაკვირვება (გადარჩენამდე გადარჩენილი სუბიექტებისთვის) 
bყველა რანდომიზებული სუბიექტი, რომელმაც მიიღო ორმაგად-ბრმა საკვლევი სამკურნალო პრეპარატის მინიმუმ ერთი დოზა ხანმოკლე, ორმაგად-ბრმა პერიოდის განმავლობაში 
cბოლო კვადრატები გულისხმობს საწყისი მაჩვენებლის ცვლილებას
*p -მნიშვნელობა < 0.0001 
**p მნიშვნელობა < 0.05
<ცხრილი 6>  24 კვირაში (LOCFa) პლაცებო-კონტროლირებული კვლევების შედეგები,  პაციენტებში არაადეკვატური გლიკემიური კონტროლით  სულფონილშარდოვანას (გლიმეპირიდი) მონოთერაპიაზე.

ეფექტურობის პარამეტრი	სულფონილშარდოვანა (გლიმეპირიდი) 1
	ეს პრეპარატი 10 მგ N=151b	პლაცებო N=145b
HbA1c(%) საბაზისო (საშუალო)	8.07	8.15
ცვლილება საბაზისოდან c	-0.82	-0.13
განსხვავება პლაცებოსგან c (95% CI)	-0.68* (-0.86, -0.51)
პაციენტების პროცენტი, რომლებიც აღწევენ HbA1c <7%-ს, მორგებულია საწყის მაჩვენებელს	31.7*	13.0

1 გლიმეპირიდი 4 მგ/დღეში
aLOCF: ბოლო დაკვირვება (გადარჩენამდე გადარჩენილი სუბიექტებისთვის) 
b ყველა რანდომიზებული სუბიექტი, რომელმაც მიიღო ორმაგად-ბრმა საკვლევი სამკურნალო პრეპარატის მინიმუმ ერთი დოზა ხანმოკლე, ორმაგად-ბრმა პერიოდის განმავლობაში 
cბოლო კვადრატები გულისხმობს საწყისი მაჩვენებლის ცვლილებას
*p -მნიშვნელობა < 0.0001
<ცხრილი 7> შედეგები 24 კვირაში (LOCFa) პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევიდან, რომელიც ადარებს ამ პრეპარატის დამატებას პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ინსულინზე არაადეკვატური გლიკემიური კონტროლი (ცალკე  ან გლუკოზის შემამცირებელი სამკურნალო საშუალებებით).
 

ეფექტურობის პარამეტრი	ინსულინი (მარტო ან პერორალური გლუკოზის შემამცირებელი მედიკამენტითb)
	ეს პრეპარატი 10 მგ N=194 c	პლაცებო N=193 c
HbA1c(%) საბაზისო (საშუალო)	8.58	8.46
ცვლილება საბაზისოდან d	-0.90	-0.30
განსხვავება პლაცებოსგან d (95% CI)	-0.60*(-0.74, -0.45)
ინსულინის საშუალო დღიური დოზა (IU)ე საბაზისო (საშუალო)	77.96	73.96
ცვლილება საბაზისოდან d	-1.16	5.08
განსხვავება პლაცებოსგან d (95% CI)	-6.23* (-8.84, -3.63)
პაციენტები ინსულინის დოზის საშუალო დღიური შემცირებით მინიმუმ 10% (%)	19.7**	11.0

aLOCF: ბოლო დაკვირვება 
 bსუბიექტების ორმოცდაათი პროცენტი დასაწყისში იღებდა ინსულინით მონოთერაპიას; 50% იღებდა გლუკოზის დონის დამაქვეითებელ 1 ან 2 ორალურ სამკურნალო პროდუქტს; ამ უკანასკნელი ჯგუფიდან 80% იღებდა მხოლოდ მეტფორმინს; 12% იღებდა მეტფორმინს და სულფონილშარდოვანას;  დანარჩენები იღებდნენ გლუკოზის დონის დამაქვეითებელ სხვა ორალურ სამკურნალო პრეპარატებს.  
cყველა რანდომიზებული სუბიექტი, რომელმაც მიიღო ორმაგად-ბრმა საკვლევი სამკურნალო პრეპარატის მინიმუმ ერთი დოზა ხანმოკლე, ორმაგად-ბრმა პერიოდის განმავლობაში 
dბოლო კვადრატები გულისხმობს საწყისი მაჩვენებლთან მორგებას
e ინსულინის რეჟიმის დოზის მომატება (ხანმოკლე მოქმედების, საშუალო და ბაზალური ინსულინი) დასაშვები იყო მხოლოდ სუბიექტებში, რომლებიც აკმაყოფილებდნენ წინასწარ განსაზღვრულ FPG კრიტერიუმებს.
*p‑მნიშვნელობა< 0.0001 
**p‑მნიშვნელობა < 0.05 
<ცხრილი 8> 24-ე კვირისთვის არსებული შედეგები (LOCFa)  პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევისგან,პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არაადეკვატური გლიკემიური კონტროლი სიტაგლიპტინზე (ცალკე  ან მეტფორმინთან ერთად)
 

ეფექტურობის პარამეტრი	სიტაგლიპტინი1 ± მეტფორმინის2
	ეს პრეპარატი 10 მგ N=223b	პლაცებო N=224b
HbA1c(%) საბაზისო (საშუალო)	7.90	7.97
ცვლილება საბაზისოდან c	-0.45	0.04
განსხვავება პლაცებოსგან c (95% CI)	-0.48* (-0.62, -0.34)

1მეტფორმინი≥ 1500 მგ/დღე-ღამეში 2 სიტაგლიპტინი 100მგ/დღე-ღამეში

aLOCF: ბოლო დაკვირვება (გადარჩენამდე გადარჩენილი სუბიექტებისთვის) 

bყველა რანდომიზებული სუბიექტი, რომელმაც მიიღო ორმაგად-ბრმა საკვლევი სამკურნალო პრეპარატის მინიმუმ ერთი დოზა ხანმოკლე, ორმაგად-ბრმა პერიოდის განმავლობაში 

cბოლო კვადრატები გულისხმობს საწყისი მაჩვენებლის ცვლილებას

*p‑მნიშვნელობა < 0.0001  
<ცხრილი 9> .  24-ე კვირისთვის არსებული შედეგები (LOCFa)  პლაცებო-კონტროლირებული კვლევის დროს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არასაკმარისი გლიკემიური კონტროლი სულფონილშარდოვანასა და მეტფორმინზე

ეფექტურობის პარამეტრი	სულფანილშარდოვანას ± მეტფორმინის1
	ეს პრეპარატი 10 მგ N=108a	პლაცებო N=108a
HbA1c(%) (LRM)b საბაზისო (საშუალო)	8.08	8.24
ცვლილება საბაზისოდან c	-0.86	-0.17
განსხვავება პლაცებოსგან c (95% CI)	-0369*(-0.89, -0.49)
პაციენტები (%) მიღწევა: HbA1c < 7% (LOCF)d მორგებულია საბაზისო ხაზისთვის	31.8*	11.1

1მეტფორმინი (დაუყოვნებელი ან გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ფორმულა) ≥1500 მგ/დღე-ღამეში პლიუს სულფონილშარდოვანას მაქსიმალური ტოლერანტული დოზა, რომელიც უნდა შეადგენდეს მინიმუმ მაქსიმალური დოზის ნახევარს, ჩართვამდე მინიმუმ 8 კვირით ადრე 

aყველა რანდომიზებული სუბიექტი, რომელმაც მიიღო ორმაგად-ბრმა საკვლევი სამკურნალო პრეპარატის მინიმუმ ერთი დოზა ხანმოკლე, ორმაგად-ბრმა პერიოდის განმავლობაში

b LRM: განმეორებითი გაზომვების წრფივი ანალიზი 

c ბოლო კვადრატები გულისხმობს საწყისი მაჩვენებლის ცვლილებას

d LOCF: ბოლო დაკვირვება (გადარჩენამდე გადარჩენილი სუბიექტებისთვის)

*p‑მნიშვნელობა  < 0.0001
<ცხრილი 10> შედეგები 24 კვირაში (LOCFა) პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევისგან, რომელიც ადარებს ამ
პრეპარატის დამატებას პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არაადეკვატური გლიკემიური კონტროლი საქსაგლიპტინზე და მეტფორმინზე.

ეფექტურობის პარამეტრი	საქსალიპტინი 1 ± მეტფორმინის 2
	ეს პრეპარატი 10 მგ N=160a	პლაცებო N=160a
HbA1c(%) (LRM)b საბაზისო (საშუალო)	8.24	8.16
ცვლილება საბაზისოდან c	-0.82	-0.10
განსხვავება პლაცებოსგან c (95% CI)	-0.72* (-0.91, -0.53)

 

პაციენტები (%) მიღწევა: HbA1c < 7% (LOCF)დ მორგებულია საბაზისო ხაზისთვის

38.0*

12.4

1 საქსალიპტინი 5მგ/დღეში
2 მეტფორმინის ≥ 1500 მგ/დღეში
 a რანდომიზებული და განკურნებული  პაციენტებს საბაზისო და მინიმუმ 1 შემდგომი საბაზისო ეფექტურობის გაზომვით. 
b LRM: განმეორებითი გაზომვების წრფივი ანალიზი 
c ბოლო კვადრატები გულისხმობს საწყისი მაჩვენებლის ცვლილებას
* p-მნიშვნელობა <0.0001
<ცხრილი 11> შედეგები 24 კვირაში (LOCFa ) პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევისგან, რომელიც ადარებს ამ პრეპარატის დამატებას პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არაადეკვატური გლიკემიური კონტროლი პიოგლიტაზონზე

ეფექტურობის პარამეტრი	პიოგლიტაზონი
	ეს პრეპარატი 10 მგ N=140ბ	პლაცებო N=139ბ
HbA1c(%) საბაზისო (საშუალო)	8.37	8.34
ცვლილება საბაზისოდან კ	-0.97	-0.42
განსხვავება პლაცებოსგან კ (95% CI)	-0.55* (-0.78, -0.31)
პაციენტები (%) მიღწევა: HbA1c < 7% (LOCF)დ მორგებულია საბაზისო ხაზისთვის	38.8**	22.4

a LOCF: ბოლო დაკვირვება 
b რანდომიზებული და მკურნალობდა პაციენტებს საბაზისო და მინიმუმ 1 შემდგომი საბაზისო ეფექტურობის გაზომვით. 
c უმცირესი კვადრატები საშუალოდ მორგებულია საბაზისო მნიშვნელობისთვის
* p-მნიშვნელობა <0.0001
** p-მნიშვნელობა <0.05
გამოყენება თირკმლის ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში
ეს პრეპარატი შეფასებული იყო პლაცებოზე კონტროლირებად ორ კვლევაში პაციენტების ტიპის 2 შაქრიანი დიაბეტით და თირკმელების ზომიერი უკმარისობით. პაციენტები ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტით და eGFR 45-დან 60 მლ/წთ-ზე ნაკლებ/1,73 მ2-მდე არაადეკვატურად კონტროლირებადი დიაბეტის მიმდინარე თერაპიაზე მონაწილეობდა 24 კვირიან კვლევაში. ამ პრეპარატმა უზრუნველყო HbA1c-ის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება  პლაცებოსთან შედარებით.
<ცხრილი 12> შედეგები 24 კვირიან  პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევის შედეგები პაციენტებზე ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტით და eGFT 45~60 მლ/წთ/1.73 მ2

ეფექტურობის პარამეტრი	ეს პრეპარატია3 10 მგ N = 159	პლაცებო N = 161
HbA1c(%) საბაზისო (საშუალო)	8.35	8.03
ცვლილება საბაზისოდან b	-0.37*	-0.03
განსხვავება პლაცებოსგანb (95% CI)	-0.34* (-0.53, -0.15)

a პაციენტების 69.4% და 64.0%-ში დაპაგლიფლოზინის და პლაცებოს ჯგუფებისთვის, შესაბამისად, მეტფორმინი მართვის ჩვეული ნაწილი იყო
bუმცირესი კვადრატების საშუალო არითმეტიკული მოდიფიცირებული საბაზისო მაჩვენებლისთვის
* p-მნიშვნელობა <0.001
უზმოდ პლაზმაში გლუკოზის დონე
10მგ დაპაგლიფლოზინით მკურნალობამ, რომელიც გამოიყენებოდა მონოთერაპიის სახით ან მეტფორმინზე, გლიმეპირიდზე, მეტფორმინზე და სულფონილშარდოვანაზე, სიტაგლიპტინზე (მეტფორმინით ან მის გარეშე) ან ინსულინზე დანამატის სახით, გამოიწვია უზმოდ პლაზმაში გლუკოზის დონის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება .ეს ეფექტი აღინიშნა მკურნალობის 1 კვირას და შენარჩუნებული იყო 104 კვირამდე გახანგრძლივებულ კვლევებში. დიაბეტის მქონე პაციენტებში eGFR მაჩვენებლით ≥ 45-დან < 60 მლ/წთ/1.73 მ2-მდე ჩატარებულ საგანგებო კლინიკურ კვლევაში, დაპაგლიფლოზინით მკურნალობა აჩვენებდა FPG-ის შემცირებას 24-ე კვირაზე: -1.19 მმოლ/ლ (-21.46 მგ/დლ)-0.27 მმოლ/ლ-თან (-4.87 მგ/დლ) პლაცებოსთან შედარებით  
გლუკოზის დონე ჭამის შემდეგ
10მგ დაპაგლიფლოზინის სიტაგლიპტინთან  (მეტფორმინით ან მის გარეშე) ერთად გამოყენებისას აღინიშნა ჭამიდან 2 საათის შემდეგ გლუკოზის დონის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება 24-ე კვირისთვის, შედეგი შენარჩუნდა 48-ე კვირამდე. 
კარდიოვასკულური და თირკმლისმიერი გამოსავლები
დაპაგლიფლოზინის ეფექტი კარდიოვასკულურ მოვლენებზე (DECLARE) იყო საერთაშორისო, მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებული კლინიკური კვლევა, რომელიც ჩატარდა კარდიოვასკულურ გამოსავლებზე დაპაგლიფლოზინის ეფექტის შედარებისთვის პლაცებოსთან, მიმდინარე ფონურ თერაპიაზე დამატებისას. ყველა პაციენტს აღენიშნებოდა ტიპი 2 დიაბეტი და მინიმუმ ორი დამატებითი კარდიოვასკულური რისკის ფაქტორი (ასაკი ≥ 55 წელი მამაკაცებში ან ≥ 60 წელი ქალებში და შემდეგიდან ერთი ან მეტი: დისლიპიდემია, ჰიპერტენზია ან თამბაქოს მოხმარება აწმყოში) ან დადასტურებული გულ-სისხლძარღვთა დაავადება.17,160 რანდომიზებული პაციენტიდან, 6,974-ს (40.6%) აღენიშნებოდა დადასტურებული გულ-სისხლძარღვთა დაავადება და ხოლო 10,186-ს (59.4%) არ აღენიშნებოდა დადასტურებული გულ-სისხლძარღვთა დაავადება. 8,582 პაციენტი რანდომიზდა 10 მგ დაპაგლიფლოზინის ჯგუფში და 8,578 პლაცებოს ჯგუფში და მათ საშუალოდ 4.2 წლის განმავლობაში აკვირდებოდნენ. კვლევის პოპულაციის საშუალო ასაკი იყო 63.9 წელი, 37.4% იყო მდედრობითი სქესის. ჯამში 22.4%-ს აღენიშნებოდა დიაბეტი ≤ 5 წლის განმავლობაში, დიაბეტის საშუალო ხანგრძლივობა 11.9 წელი იყო. საშუალო HbA1c იყო 8.3% და საშუალო  BMI იყო 32.1 კგ/მ2. 
კვლევაში ჩართვისას, პაციენტების 10.0%-ს ჰქონდა გულის უკმარისობა ანამნეზში. საშუალო eGFR იყო 85.2 მლ/წთ/1.73მ2, პაციენტების 7.4%-ში eGFR იყო < 60 მლ/წთ/1.73მ2 და პაციენტების 30.3%-ს აღენიშნებოდა მიკრო- ან მაკროალბუმინურია (UACR ≥30-დან ≤300 მგ/გ-მდე ან >300 მგ/გ, შესაბამისად).პაციენტების უმეტესობა (98%), კვლევაში ჩართვისას, ერთ ან მეტ დიაბეტის საწინააღმდეგო მედიკამენტს იღებდა, მათ შორის მეტფორმინს (82%), ინსულინს (41%) და სულფონილშარდოვანას (43%).
პირველადი საბოლოო წერტილი იყო: კარდიოვასკულური სიკვდილობის, მიოკარდიუმის ინფარქტისა ან იშემიური ინსულტის (MACE) კომპოზიტური მაჩვენებლის პირველ გამოვლენამდე დრო და დრო, გულის უკმარისობის გამო ჰოსპიტალიზაციის ან გულ-სისხლძარღვთა მიზეზით სიკვდილობის კომპოზიტური მაჩვენებლის გამოვლენამდე. მეორეული საბოლოო წერტილი იყო თირკმლის კომპოზიტური მაჩვენებელი და ყველა მიზეზით გამოწვეული სიკვდილობა.  
მნიშვნელოვანი კარდიოვასკულური არასასურველი მოვლენები
კარდიოვასკულური სიკვდილობის, მიოკარდიუმის ინფარქტის და იშემიური ინსულტის კომპოზიტური მაჩვენებლის შემცირების თვალსაზრისით (ცალმხრივი p < 0.001) 10 მგ დაპაგლიფლოზინმა აჩვენა არანაკლები შედეგი პლაცებოსთან შედარებით.
გულის უკმარისობა ან კარდიოვასკულური სიკვდილი
გულის უკმარისობის გამო ჰოსპიტალიზაციის და გულ-სისხლძარღვთა მიზეზით სიკვდილობის კომპოზიტური მაჩვენებლის შემცირების თვალსაზრისით 10 მგ დაპაგლიფლოზინმა აჩვენა უპირატესობა პლაცებოსთან შედარებით(სურათი 1)
მკურნალობის ეფექტურობაში სხვაობა განპირობებული იყო გულის უკმარისობის გამო ჰოსპიტალიზაციის მიზეზით, ხოლო გულ-სისხლძარღვთა მიზეზით სიკვდილობაში არ იყო განსხვავება.პლაცებოსთან შედარებით დაპაგლიფლოზინით მკურნალობის უპირატესობა დადგინდა პაციენტებში როგორც დადასტურებული გულ-სისხლძარღვთა დაავადებით, აგრეთვე მის გარეშე, პაციენტებში, გულის უკმარისობით და მის გარეშე კვლევაში ჩართვისას. შედეგები იყო ერთნაირი ყველა ძირითად ქვეჯგუფში (მათ შორის ასაკობრივი, სქესის, თირკმლის ფუნქციის (eGFR) და რეგიონული კუთვნილების მიხედვით).
სურათი 1: გულის უკმარისობის ან გულ-სისხლძარღვთა სიკვდილის გამო ჰოსპიტალიზაციის პირველი შემთხვევის დრო

 

რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტები : რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტების რაოდენობა პერიოდის დასაწყისში.

ნეფროპათია
დაპაგლიფლოზინმა შეამცირა eGFR მდგრადი დაქვეითების, თირკმლის ბოლო სტადიის დაავადების, თირკმლისმიერი ან გულ-სისხლძარვთა მიზეზით სიკვდილიანობის კომპოზიტური მაჩვენებელის სიხშირე. ჯგუფებს შორის სხვაობა განპირობებული იყო თირკმლისმიერი კომპონენტების მოვლენების შემცირების ხარჯზე; eGFR მდგრადი დაქვეითება, თირკმლის ტერმინალური სტადიის დაავადება და თირკმლისმიერი სიკვდილი. ნეფროპათიის (eGFR მდგრადი დაქვეითება, თირკმლის ტერმინალური სტადიის დაავადება და თირკმლისმიერი სიკვდილიანობა) განვითარებამდე დროის ფარდობითი რისკი იყო 0.53 (95% CI 0.43, 0.66) დაპაგლიფლოზინისთვის პლაცებოსთან შედარებით. დამატებით, დაპაგლიფლოზინმა შეამცირა პერსისტენტული ალბუმინურიის ახალი შემთხვევების განვითარების სიხშირე (ფარდობითი რისკი 0.79 [95% CI 0.72, 0.87]) და უფრო მეტად შეამცირა მაკროალბუმინურია (ფარდობითი რისკი 1.82 [95% CI 1.51, 2.20]) პლაცებოსთან შედარებით.
4)პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები 
არაკლინიკური მონაცემები არ ავლენს განსაკუთრებულ საფრთხეს ადამიანებისთვის უსაფრთხოების ფარმაკოლოგიის, განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის, გენოტოქსიკურობის, კანცეროგენული პოტენციალისა და ნაყოფიერების ჩვეულებრივი კვლევების საფუძველზე. დაპაგლიფლოზინი არ იწვევდა სიმსივნეებს არც თაგვებში და არც ვირთხებში ორწლიან კანცეროგენულ კვლევებში შეფასებული დოზებით.
გაცემის წესი: 
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.
შეფუთვა
30T, 300T/Btl
შენახვა
შეინახეთ ჰერმეტულ კონტეინერში ოთახის ტემპერატურაზე (1~30℃)
შენახვის ვადა
წარმოების თარიღიდან 36 თვე

ასევე, იხილეთ: >Forxiga - ფორქსიგა 10მგ 30 ტაბლეტი